P5. BRASS

Van Volxemlaan, 364 - 1190 Vorst


© Bruce Wrighton Courtesy les Douches la Galerie / Laurence Miller Gallery

At Home, door Bruce Wrighton

Voor het eerst is het werk van de Amerikaanse fotograaf Bruce
Wrighton (1950-1988) in België te zien, en wel in Brass.
“Bruce Wrighton opnieuw gaan bekijken is een waar
genoegen. Door zijn foto’s omringd zijn, is een bijna onbeschrijflijk plezier. Eenvoudige woorden voor een Amerikaan die ik nooit heb gekend – hij is in 1988 op 38-jarige
leeftijd overleden – en die een weliswaar beperkt, maar des te tijdlozer corpus heeft nagelaten. Liefde op het eerste zicht was het, aldus Françoise Morin, galerijhoudster uit Parijs, zo’n vijf jaar geleden tijdens een Paris Photo, waar een paar foto’s aan de muur hingen. Welgeteld drie, niet meer. Maar ze vertelden alles : over zijn stad Binghamton, zijn inwoners, zijn nomaden, zijn diners, zijn composities, zijn felle kleuren, en zelfs zijn cinematografische wagens. Daarmee was alles gezegd, met
een ingetogenheid die bewondering afdwong.”

Hitch-hickers, par Doug Biggert

De tentoonstelling van Doug Biggert loopt zowel in de Brass,
als in het Volkshuis. Meer informatie over deze tentoonstelling
vindt u in Pool 1.

Brasse moi une histoire…

Brasse-moi une histoire
Een pop-up vertelcafé van Anne F(estraets ) / Kilombo vzw
‘Brasse-moi une histoire’ is een project voor een plek, de Brass, een gemeente, Vorst, en haar inwoners. Het is een eerbetoon aan de diversiteit van deze gemeente, haar verleden, haar traditie van togen, zuilen, bars, cafés, gebruiken en habitués.
Als eerbetoon ook aan het café als plek voor ontmoetingen en uitwisselingen bij uitstek, wil dit project zich verankeren in het grondgebied van een gemeente in onze hoofdstad, en is het een mengeling van originele verhalen, die moeten uitmonden in een gemeenschappelijke geschiedenis, die op haar beurt een mix is van soorten, milieus, generaties, herinneringen en droomwerelden.
Een opera schrijven op basis van een realiteit waar talen, ritmes en accenten, de muziek van eenieder, zich complexloos vermengen.
Dankzij de artistieke benadering om een geschiedenis heruit te vinden, verhalen op basis van reële getuigenissen, krijgen de kleine dingen waar we dagelijks aan voorbij gaan, opnieuw de aandacht die ze verdienen. Emoties versterken, gewoontes omzeilen, verrast en verbaasd zijn door, en vol bewondering staan voor de mooie dingen van elke dag.
Het voorbijgaande karakter van dit samengestelde verhaal laat de toeschouwer toe om het zich eigen te maken. Geen verplicht nummer, maar wel een ruimte die iedereen beleeft zoals en wanneer hij of zij het wil. Elk is schrijver van zijn eigen vertelling, acteur in zijn eigen verhaal, een echo van inwoners die zich de stad en de publieke ruimte opnieuw willen toe-eigenen.
Bestel een glaasje aan de bar en terwijl de ober u bedient, vertelt de stem van een oude cafébaas u het verhaal van zijn eerste klant. Op de hoek van de tafel, aantekeningen op een bierkaartje die u ertoe aanzetten een paar accenten van het tafeltje naast u mee te pikken. Achter uw rug gaat er een deur open, ding ding, een onzichtbare habitué komt binnen en richt zich tot de mensen in de coulissen, hij loopt tussen de tafels door. Hef het lege glas, en zet het tegen uw oor, een dame vertelt u het verhaal van het koppeltje dat tegen de toog aanleunt. Onder een tafeltje achterin, zingt een klein meisje een liedje, en misschien gaan de bizarre figuren die door het café spoken, wel aan het dansen …
Op de kaart van deze bar, tussen de prijzen voor de consumpties, nodigt een steekkaart van de cafés in Vorst u uit om te gaan slalommen tussen talen, anekdotes, souvenirs en droomwerelden.