P3. Pelgrimshuis

Parmastraat 69 - 1060 Sint-Gillis

Gevonden fotos

Iedereen heeft ooit wel eens een al lang vergeten fotoalbum of doos met foto’s geopend, om amper nog iemand op de foto’s te herkennen. Een vreemd gevoel overvalt ons bij het zien van al die mensen op vakantie, of tijdens een gebeurtenis, wiens gezicht we niet herkennen, en die niet langer, zoals onze ouders, deel lijken uit te maken van die “grote familie van mensen”. Als individu zijn ze vervaagd, wat overblijft op de foto’s is hun mens-zijn.
Aan de hand van anekdotes die ze ons gedetailleerd vertellen (we zouden zelf kunnen zeggen met een verwarrende waarheid), beschrijven die amateurfoto’s ons de gebruiken en zeden van elkeen. Als we die intieme foto’s aandachtig bekijken, die eenieder het gevoel geeft verschillend te zijn, dan laten ze in feite zien waarin we elkaars gelijke zijn. Ze tonen ons een manier van zijn in een bepaalde tijdsperiode, of een bepaald land. Ze vertellen een gemeenschappelijk verhaal, dat alle aparte verhaaltjes overstijgt.
Vakantiefoto’s bijvoorbeeld, die toch zo saai zijn tijdens soireetjes onder vrienden, blijken plots al heel wat interessanter als ze buiten het kader van de persoonlijke herinneringen vallen. Zo kunnen we in bepaalde periodes bijvoorbeeld afleiden, welke sociale klasse zich ontspanning kon permitteren en met welke middelen. We zien er hoe de mode evolueert, maar ook de mentaliteit. Alleen al op het strand, wat een verschil tussen de ziekelijke preutsheid uit de 19de eeuw en de “bevrijding van het lichaam” in de daaropvolgende eeuw !
Niets beters dan amateurfoto’s om ons te vertellen hoe we leven, en vooral hoe we samenleven. Vakanties, feesten, maar ook werk of het dagdagelijkse leven. Samen met vrienden, in familie of in een ruimere groep.
Alle anonieme foto’s die hier worden voorgesteld vertellen ons niet alleen hoezeer het menselijke wezen een kuddedier is maar ook alles over de poëzie van een foto, waarvan we de sleutel tot de initiële lezing verloren zijn. Aan ons om ervan te profiteren, onze nachtegalen boven te halen om in elk ervan de brokjes uit te pikken die erin verscholen zitten. Daarin schuilt al het plezier van het beeld.