Het Stadhuis van Sint-Gillis : De geschiedkundige context


Omdat Sint-Gillis gebouwd werd op een hoger gelegen hellen ten Zuiden van Brussel, werd het Obbrussel genoemd.

Vanaf de 12de eeuw scheidt dit gehucht zich af van de buurgemeente Vorst en ontwikkelt zich als een plattelandsgemeente, rond de kapel van Sint-Gillis, waar de spruitjesteelt een van de voornaamste landbouwactiviteiten is. Deze intensieve spruitjesteelt zorgt ervoor dat de inwoners van Sint-Gillis de bijnaam Kuulkappers krijgen. Nochtans dient er gewacht tot in de Franse Revolutie vooraleer de gemeente onafhankelijk wordt (in 1795), ter gelegenheid van de bestuurlijke reorganisatie in departementen, kantons en gemeenten.

Vanaf 1860, en vooral 1870, ondergaat Sint-Gillis grondige wijzigingen. De industriële groei brengt immers een grote bevolkingstoename teweeg. In deze context ondergaat Sint-Gillis een grote verstedelijking en wordt een van de grootste buitenwijken van Brussel.

De aanwezigheid van een gekanteelde kroon op het gemeentezegel herinnert aan de aanwezigheid van oude vestingen op het grondgebied van Sint-Gillis. De militaire voorzieningen van de Hallepoort werden in 1672 immers aangevuld met de bouw van het Montereyfort waarvan de laatste overblijfselen in 1862 verdwenen bij de urbanisatie van de wijk. Deze aanwezigheid van een vesting liet de gemeenteoverheid toe in 1896 een Stadhuis te bouwen, eerder dan een gemeentehuis. Een gunst uit de tijd van het Hollandse bewind liet de gemeenten die over vestingen beschikten toe deze benaming te gebruiken.

De bouw van het Stadhuis


Aangezien het oude gemeentehuis te klein werd, stelt de Gemeenteraad op het einde van de XIXde eeuw - op 28 mei 1896 - voor een nieuw Stadhuis te bouwen op de plaats van een vroegere zandgroeve gelegen in de zuidelijke wijk van de gemeente. Na bewogen discussies over de plaats van de gekozen inplanting en de kostprijs van dit bouwwerk wordt dit ontwerp uiteindelijk met een meerderheid goedgekeurd door de Gemeenteraad op 24 juli 1896. Er wordt dan een openbare wedstrijd uitgeschreven waarvan het programma werd opgesteld door de gemeentelijke architect, Edmond Quentin. Het is het ontwerp van architect Albert Dumont dat weerhouden en aangenomen wordt door de Gemeenteraad op 17 maart 1898.
De ruwbouw begint vanaf de lente 1900. Omwille van de aard van de ondergrond kregen de funderingen zeer veel aandacht. Op 2 september 1900 had de eerstesteenlegging van het Stadhuis plaats. Tijdens deze plechtigheid werd een loden koffertje in de steen verzegeld, dat geldstukken uit die tijd en het proces-verbaal van deze plechtigheid bevatte. Vier jaar later, op 24 juli 1904, werd het Stadhuis van Sint-Gillis officieel ingehuldigd.
De gemeente wou van dit gebouw, het centrum van zijn bestuurlijke activiteiten, een symbool van zijn voorspoed maken dank zij zijn architecturale en decoratieve eigenschappen.


décembre 2017 :

novembre 2017 | janvier 2018


Liens utiles...